Przejdź do treści
Góry AktywnieTwój sprawdzony przewodnik górski
Wszystkie działy
Szczyty

Zugspitze - najwyższy szczyt Niemiec. Szlaki, schronisko i kolejka

10 min czytania Redakcja Góry Aktywnie

Karta przewodnika

Dział
Szczyty
Czytanie
10 min
Rozdziały
9
Rok publikacji
2022

Niemiecko-austriacka góra Zugspitze zawdzięcza swoją nazwę lawinom, które często schodzą z masywu. Szczególnie strome są północne zbocza. Zobacz, jaką drogę trzeba przebyć, by podziwiać fantastyczne panoramy alpejskich regionów ze szczytu!

Szlaki na Zugspitze

Tekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Za najłatwiejszy - czego nie należy rozumieć jako „łatwy, lekki i przyjemny” - ze wszystkich szlaków uchodzi trasa z Austrii, która zaczyna się w Ehrwaldzie. Kolejna droga na szczyt zaczyna się Grainau i prowadzi przez Dolinę Piekielną. Najpierw przechodzi się przez wąwóz Höllentalklamm, a kawałek za schroniskiem Höllentalangerhütte zaczynają się największe trudności. Ten wariant wejścia na Zugspitze wymaga przejścia przez lodowiec - bez raków nie sposób tego zrobić - i pokonania dwóch via ferrat. Żelazne ubezpieczenia na stromych ścianach to m.in. drabiniaste szczeble i wąskie pręty, służące za stopnie. Solidne, pewne zapięcie uprzęży do stalowych lin asekuracyjnych za pomocą specjalnej lonży to więcej niż konieczność! Szacowany czas przejścia to 8-10 godzin.

Jeszcze dłuższe scenariusze wycieczek na Zugspitze, które mogą wymagać minimum jednego noclegu w schronisku lub alpejskim schronie przed wejściem na szczyt:

  • drogą wspinaczkową przez Grań Jubileuszową (Jubiläumsgrat) - z Garmisch-Partenkirchen kolejką linową na szczyt Alpspitze (2628 m), dalej w kierunku południowym na Hochblassen (2706 m), a następnie na zachód, nad dolinami Rein oraz Białą;
  • z Garmisch-Partenkirchen przez Dolinę Reintal (lub Rein) - pierwszy odcinek doliną rzeki Partnach, częściowo wzdłuż trasy kolejki linowej Graseckseilbahn. Po drodze mija się kilka przepięknych miejsc, m.in. wąwóz Partnachklamm i formacje skalne Partnacher Felsentürme.

Kolejki na szczyt

Dla tych, którzy nie czują się na siłach zdobyć szczyt pieszo, dostępna jest kolejka górska. Zugspitzbahn to najwyżej położona kolej w Niemczech, kursująca na trasie Garmisch-Partenkirchen - Zugspitzplatt - Zugspitze. Kolejka pokonuje 19 km trasy, ponad 1700 m przewyższenia, częściowo w wydrążonym wewnątrz góry tunelu. Przejazd trwa ok. 75 minut i dostarcza niezapomnianych wrażeń. Na szczycie znajduje się taras widokowy z panoramą Alp.

Budowę kolejki zębatej Bayerische Zugspitzbahn rozpoczęto w 1928 roku, a prace nad siecią tuneli trwały 2 lata. Od tego czasu całość wielokrotnie unowocześniono. Najwyżej położonymi stacjami są Schneefernerhaus (2650 m n.p.m.) przy schronisku na lodowcu i ostatni dworzec Gletscher-Bahnhoff na Zugspitzplatt (2588 m n.p.m.). Stąd odjeżdża Seilbahn Gletscherbahn - kolejka linowa pod sam szczyt. Bezpośredni wjazd z niemieckiej strony na wierzchołek Zugspitze umożliwia kolejka Eibsee-Seilbahn Zugspitze - jej dolna stacja znajduje się nad wspomnianym jeziorem, w pobliżu kurortu Grainau. Pierwszy kurs zrealizowała w 1962 roku, a 55 lat później oddano do użytku jej ulepszoną, nowoczesną wersję. Według gospodarzy obiektu, do tej kolejki linowej należy kilka rekordów:

  • 1945 m przewyższenia w jednej sekcji;
  • 3213 m odległości pomiędzy przęsłami.

Przygotowanie do wejścia na szczyt Zugspitze

Nawet jeśli planujesz pokonać całą drogę w wygodnym wagoniku lub kabinie, na górze potrzebne ci będą odpowiednie buty. Wprawdzie z górnych stacji na sam wierzchołek jest co najwyżej kilkadziesiąt metrów do przejścia, ale trzeba się poruszać po ostrych skałach. Sam czubek Zugspitze jest stosunkowo wąski, przez co turyści znajdują się w eksponowanych miejscach. 

Wprawdzie możesz pozostać w obrębie tarasów widokowych, ale i tak musisz uwzględnić odczuwalny spadek temperatury na szczycie, w porównaniu do warunków panujących danego dnia w dolinach. Jeżeli preferujesz wspinaczkę, zajrzyj wcześniej do sklepu Decathlon i wyposaż się w:

  • nieprzemakalną odzież alpinistyczną;
  • lonżę do via ferraty;
  • kask wspinaczkowy;
  • buty alpinistyczne;
  • akcesoria do sprzętu wspinaczkowego.

Schronisko Münchner Haus

Tuż pod szczytem Zugspitze, na wysokości 2959 m, znajduje się schronisko Münchner Haus. To najwyżej położone schronisko w Niemczech, czynne przez cały rok. Oferuje 350 miejsc noclegowych w pokojach 2-8 osobowych. Schronisko stanowi doskonałą bazę wypadową na szczyt. Można tu odpocząć, posilić się, a także przenocować przed dalszą drogą. W sezonie letnim warto zarezerwować nocleg z wyprzedzeniem, gdyż obiekt cieszy się dużą popularnością.

Praktyczne wskazówki

Planując wyprawę na Zugspitze, warto pamiętać o kilku praktycznych kwestiach:

  1. Pogoda w górach bywa zmienna, należy być przygotowanym na chłód, wiatr, opady. Niezbędna jest wodo- i wiatroszczelna kurtka, ciepłe ubrania, rękawiczki, czapka, okulary przeciwsłoneczne.
  2. Sprzęt wspinaczkowy (uprząż, lonża, kask) można wypożyczyć na miejscu w wypożyczalniach sprzętu górskiego. Warto mieć własne, sprawdzone buty trekkingowe.
  3. Należy zabrać prowiant i napoje na cały dzień, w razie potrzeby uzupełnić zapasy w schronisku. Przyda się też apteczka z podstawowymi lekami i środkami opatrunkowymi.
  4. Warto wykupić ubezpieczenie górskie obejmujące akcję ratowniczą i transport medyczny. W razie wypadku należy wezwać pomoc, dzwoniąc pod 112.
  5. Samochód najlepiej zostawić na parkingu w Grainau lub Garmisch-Partenkirchen. Obowiązują opłaty parkingowe. Alternatywą jest dojazd pociągiem lub autobusem.

Dojazd pod Zugspitze

Dojazd pod Zugspitze z Polski jest stosunkowo prosty, choć nieco czasochłonny. Najlepiej kierować się autostradą A4 w stronę Wrocławia, następnie A18 do granicy z Niemcami. Po przekroczeniu granicy kontynuujemy trasę autostradą A4 w kierunku Drezna i dalej A9 do Monachium. Za Monachium zjeżdżamy na A95 i jedziemy do Garmisch-Partenkirchen. Cała trasa liczy ok. 900 km i zajmuje około 9-10 godzin.

Alternatywą dla samochodu jest podróż pociągiem lub autobusem. Z Krakowa jeżdżą bezpośrednie połączenia autobusowe do Monachium, skąd można dostać się do Garmisch-Partenkirchen lokalnym pociągiem. Całkowity czas podróży to około 15-18 godzin.

Dojazd przez Austrię

Warto pamiętać, że jeśli planujemy dojazd do Garmisch-Partenkirchen przez Austrię, to musimy pomyśleć o zakupie winiet. Winietę można nabyć w formie naklejki do umieszczenia na przedniej szybie pojazdu lub w wersji elektronicznej. Są one dostępne w różnych wariantach czasowych - od kilkudniowych po roczne, co pozwala na elastyczne dostosowanie do długości planowanego pobytu. Winietę można kupić na stacjach benzynowych, w punktach przygranicznych lub online przed wyjazdem.

Bez ważnej winiety podróżowanie austriackimi autostradami i drogami ekspresowymi jest nielegalne i może skutkować wysokimi mandatami. Ceny słowackiej winiety na 10 dni to 12 euro. Cena austriackiej winiety na 1 dzień dla samochodu osobowego to 8,60 euro a na 10 dni - 11,50 euro.

Zugspitze w Alpach Bawarskich - najważniejsze informacje

Zugspitze to graniczny szczyt pomiędzy Niemcami i Austrią. Geografowie zaliczają go także do pasma Wettersteingebirge i Tyrolsko-Bawarskich Alp Wapiennych. Wschodnie, boczne granie masywu dzielą podgórski obszar na Dolinę Reintal (z płaskowyżem Zugspitzplatt i słynnym schroniskiem Reintalanger Hut) i Dolinę Piekielną, przez miejscowych nazywaną Höllental. Szczyt należy do Korony Europy, skupiającej najwyższe góry poszczególnych krajów. Nazwa Zugspitze pochodzi od częstych lawin (niem. Lawinenzüge) schodzących stromą północną ścianą.

Na północ od Zugspitze leży najpiękniejsza część niemieckiej Bawarii. Wyjątkowo malownicze są okolice jeziora Eibsee i doliny Loisach. Z kolei na zachód i na południe od opisywanego alpejskiego pasma górskiego rozciąga się austriacki Tyrol. Masyw należy do obu państw, choć główny wierzchołek leży w Niemczech. Ok. 100 m na zachód od niego formalnie przebiega granica niemiecko-austriacka. Linia graniczna przebiega przez grań główną Alp Bawarskich, nazywaną Wettenstein. Zugspitze jest szczytem zwornikowym, z którego odchodzą jeszcze 2 górskie grzbiety. To Waxenstein i grań Blassen. W obrębie masywu utworzyły się trzy lodowce - jednak jeden z nich prawie całkowicie zniknął, a Höllentalferner i Schneeferner kurczą się coraz szybciej. 

Atrakcje w okolicy

Region Garmisch-Partenkirchen to nie tylko Zugspitze, ale też wiele innych atrakcji wartych odwiedzenia. Wśród nich:

  • wąwóz Partnachklamm - imponujący, wąski kanion z rwącym potokiem, kładkami i tunelami wykutymi w skałach. Przejście zajmuje ok. 30 minut.
  • jezioro Eibsee - malownicze, turkusowe jezioro u stóp Zugspitze. Wokół prowadzi 7-kilometrowa ścieżka spacerowa z pięknymi widokami na góry.
  • zamki Hohenschwangau i Neuschwanstein - dwa bajkowe zamki wzniesione przez króla Ludwika II. Ten drugi posłużył jako inspiracja dla logo Disneya.
  • skocznie narciarskie w Garmisch-Partenkirchen - kompleks skoczni Große Olympiaschanze, na których rozgrywane są prestiżowe konkursy Pucharu Świata.

Region oferuje też doskonałe warunki do uprawiania sportów - narciarstwa, wspinaczki, raftingu, paralotniarstwa. Liczne trasy rowerowe i piesze pozwalają aktywnie spędzić czas na łonie natury. Dzięki nowoczesnej infrastrukturze na wierzchołek Zugspitze może dostać się praktycznie każdy. Samo wejście pieszo-wspinaczkowe wymaga już konkretnych umiejętności posługiwania się specjalistycznym sprzętem i dobrej kondycji. Najwyższy szczyt Niemiec zdecydowanie nie jest górą dla początkujących fanów trekkingu czy alpejskiego hikingu. Sprawdź też inne najwyższe szczyty w Europie - Mont Blanc, Elbrus, Corno Grande i więcej.

Mapa Zugspitze i przebieg szlaków

Mapa Zugspitze pomaga porównać przebieg podejść, położenie schronisk i stacji kolejek, a także rozpoznać, gdzie szlak zmienia charakter. Przy planowaniu trasy należy sprawdzić nie tylko jej początek i koniec, lecz również przewyższenie, ekspozycję oraz dostęp do odwrotu. Sam schemat nie zastępuje aktualnych komunikatów terenowych ani oceny własnych umiejętności.

Mapa szlaków powinna być czytana razem z profilem wysokościowym. Linia trasy pokazuje kierunek marszu, ale profil pozwala ocenić, jak rozłożone jest podejście i gdzie występują dłuższe strome odcinki. Ma to znaczenie zwłaszcza przy porównywaniu wariantów, które na płaskim widoku mogą wydawać się podobne, choć wymagają innego tempa i przygotowania.

Na mapie należy odróżnić szlaki piesze od połączeń kolejowych i dróg dojazdowych. Punkty przesiadkowe ułatwiają zaplanowanie wejścia z wykorzystaniem transportu, ale nie zawsze oznaczają łatwy dostęp do dalszej trasy. Przed wyjściem dobrze ustalić, w którym miejscu możliwe jest zakończenie marszu lub zmiana planu, jeśli pogoda albo kondycja grupy się pogorszą.

Oznaczenia trudności wymagają ostrożnej interpretacji. Kolor lub symbol trasy na mapie nie opisuje wszystkich warunków, takich jak oblodzenie, luźne podłoże czy ekspozycja. W przypadku odcinków wysokogórskich należy sprawdzić, czy przebieg prowadzi przez lodowiec albo teren wymagający asekuracji; te elementy wpływają na dobór sprzętu i doświadczenie potrzebne do bezpiecznego przejścia.

Przygotowanie mapy przed wyjściem ogranicza ryzyko pomylenia wariantów. Warto zapisać przebieg wybranej trasy w urządzeniu nawigacyjnym i zachować dostęp do mapy offline, ponieważ zasięg sieci komórkowej w górach może być ograniczony. Telefon powinien mieć naładowaną baterię, a papierowa mapa pozostaje użytecznym zabezpieczeniem w razie awarii elektroniki.

Warunki na szlaku mogą różnić się od tych przedstawionych na mapie. Zamknięcie przejścia, prace terenowe lub zmiana pogody mogą wymusić korektę planu, dlatego przed rozpoczęciem wędrówki należy zweryfikować dostępność trasy w aktualnych informacjach lokalnych. W terenie trzeba obserwować oznakowanie i nie skracać drogi poza wyznaczonym przebiegiem.

Praktyczny plan powinien uwzględniać wariant odwrotu, a nie tylko drogę na wierzchołek. Na mapie warto wcześniej zaznaczyć punkty orientacyjne, miejsca odpoczynku oraz połączenia umożliwiające zejście. Dzięki temu łatwiej ocenić postęp marszu i podjąć decyzję o zmianie celu, zanim dalsza wędrówka stanie się niebezpieczna.

Bilety na Zugspitze i godziny kursowania kolejki

Godziny kursowania kolejki na Zugspitze i ceny biletów mogą zależeć od terminu, wybranej trasy oraz bieżącej dostępności przejazdów. Przed wyjazdem trzeba sprawdzić aktualny rozkład i warunki sprzedaży dla konkretnej stacji początkowej. Nie należy zakładać, że każda kolejka kursuje w tych samych godzinach ani że bilet na jeden odcinek obejmuje pozostałe przejazdy.

Przy planowaniu przejazdu trzeba najpierw wybrać wariant wjazdu. Z Garmisch-Partenkirchen można pojechać koleją zębatą przez Zugspitzplatt, a następnie przesiąść się na kolejkę linową Gletscherbahn. Alternatywą jest bezpośredni wjazd kolejką Eibsee-Seilbahn z okolic Grainau. Stacja początkowa wpływa na przebieg wycieczki i czas potrzebny na powrót.

Zugspitze bilety należy dobierać do planu dnia, a nie wyłącznie do najkrótszego wjazdu na szczyt. Przed zakupem trzeba ustalić, czy trasa ma obejmować przejazd w jedną stronę, powrót tą samą drogą czy połączenie różnych odcinków. Warunki konkretnego wariantu, w tym zakres przejazdów ujętych w bilecie, należy sprawdzić w aktualnej informacji przewoźnika.

Rozkład warto sprawdzić ponownie w dniu wycieczki. Kursowanie może ulec zmianie z przyczyn pogodowych, technicznych lub organizacyjnych, a opóźnienie na jednym odcinku może wpłynąć na dalszą część przejazdu. Ostatnie połączenie powrotne powinno być uwzględnione w planie jeszcze przed rozpoczęciem wjazdu.

Fraza Zugspitze kolejką godziny otwarcia nie zawsze oznacza stałe godziny działania wszystkich urządzeń. Kolej zębata i kolejki linowe mogą mieć odrębne rozkłady, dlatego należy sprawdzić godziny dla każdego planowanego odcinka oraz dostępność połączenia powrotnego. Podana na miejscu informacja może być ważniejsza niż rozkład zapisany wcześniej.

Przy zakupie i planowaniu przejazdu trzeba uwzględnić także czas na przesiadki oraz dojście między stacjami. Na Zugspitzplatt podróżni zmieniają środek transportu, jeśli wybierają połączenie kolei zębatej z Gletscherbahn. Bezpośrednia trasa z okolic jeziora Eibsee ogranicza liczbę odcinków, ale jej dostępność i rozkład również wymagają wcześniejszego sprawdzenia.

W przypadku wycieczki pieszej bilet kolejowy nie zastępuje oceny warunków na szlaku. Godzina ostatniego kursu powinna być zestawiona z przewidywanym czasem przejścia, a plan należy dostosować do pogody i tempa grupy. Przy zmienionym rozkładzie bezpieczniej jest skorygować trasę niż zakładać, że powrót odbędzie się zgodnie z wcześniejszym planem.

Więcej z działu