Dolina Lejowa w Tatrach. Czy na szlak można wejść z psem?
W tym przewodniku
Tekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia
Szlak przez Dolinę Lejową łączy Drogę pod Reglami ze Ścieżką nad Reglami. Trasy te wiodą pomiędzy poszczególnymi dolinkami w reglach Tatr. Oznacza to w praktyce, że wędrując szlakami w tym rejonie, możesz zrobić ciekawą pętlę. Dzięki temu spacer jest przyjemny i urozmaicony. Dolina Lejowa sama w sobie nie obfituje w atrakcje. Jednak wielu turystów dostrzega w niej ze zdziwieniem szczególny rodzaj piękna, a mianowicie brak tłumów i ciszę. Uroku temu miejscu dodają polanki, na których prowadzony jest kulturowy wypas owiec. Brzmi ciekawie? Więcej informacji na ten temat znajdziesz w dalszej części artykułu.
Dolina Lejowa - położenie na mapie Tatrzańskiego Parku Narodowego
Dolina Lejowa leży w Tatrach Zachodnich, pomiędzy Doliną Kościeliską a Chochołowską. Ma długość ok. 4,5 km, a jej powierzchnia wynosi około 5 km². Wąskie dno doliny graniczy ze zboczami Cisowej Turni, Pośredniej Kopki, Kominiarskiego Przysłopu i Diablińca. Dnem doliny płynie Lejowy Potok. Krajobraz to otoczone świerkowym lasem polany: Polana Huty Lejowe i Polana Jaworzyna Lejowa. Podczas wędrówki ładnie widać masyw Kominiarskiego Wierchu. Na obszarze Lejowej Doliny znajdują się jaskinie, m.in. Jaskinia Mechata, Tylkowa Szczelina, Jaskinia Lejowa Wyżnia i inne. Niestety, nie są udostępnione do zwiedzania.
Opis szlaku turystycznego przez Dolinę Lejową
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Natalia Marciniak (@nathalia_marciniak_)
Dnem doliny wiedzie żółty szlak turystyczny, który zaczyna się przy Polanie Biały Potok. Jeśli jedziesz z Zakopanego, zostaw auto na parkingu w Kirach lub w zatoczce obok Zajazdu Józef. Stamtąd dojdziesz Drogą pod Reglami do wylotu Lejowej Doliny. Żółto znakowana leśna droga wiedzie głównie po terenie płaskim. Po prawej stronie zauważysz stromą skałkę. Jest to miejsce, gdzie można trenować wspinaczkę górską. Nieco strome podejście czeka cię dopiero w górnych partiach doliny przed Niżnią Kominiarską Polaną. Po drodze uważaj na wystające korzenie, kamienie i koleiny wyżłobione przez sprzęt do wywozu drewna. Po deszczu na szlaku zalega błoto, a zimą lód.
Spacer przez Dolinę Lejową. O czym warto wiedzieć?
Czas przejścia w jedną stronę wynosi około 2 godziny. To dobre miejsce na pieszą wycieczkę z dzieckiem, ale z wózkiem dziecięcym wybierz się lepiej do sąsiednich dolin. Wrócić możesz Ścieżką nad Reglami i dalej na przykład przez Dolinę Chochołowską. Równie przyjemna trasa wiedzie w stronę Doliny Kościeliskiej i kolejnych reglowych dolinek. Ścieżką nad Reglami dojdziesz aż do Kalatówek i Kuźnic. Jest to jednak wyprawa na cały dzień.
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Szałas na szlaku (@szalasnaszlaku)
Teren Doliny Lejowej jest administrowany przez Wspólnotę Leśną Uprawnionych Ośmiu Wsi. W związku z tym na obszarze prowadzone są wyrąb i zrywka drewna. Zdarza się zatem, że ciszę zakłócają odgłosy traktorów i piły motorowej. Jeśli zauważysz intensywne prace w lesie, wówczas lepiej zawróć i powędruj sąsiednimi dolinami.
Dolina Lejowa. Czy dozwolone jest wejście z psem na szlak?
Niestety, podobnie jak na większości tatrzańskich szlakach, wejście do Doliny Lejowej z psem jest zabronione. Psy płoszą dzikie zwierzęta, a niekiedy prowokują je do ataku. Za wprowadzanie psów na teren TPN grozi mandat karny i warto o tym pamiętać. Na spacer z pupilem możesz pójść przez Dolinę Chochołowską lub Drogą pod Reglami. Inna opcja to maszerowanie ze zwierzakiem uliczkami Gubałówki, Zębu, Harendy i sąsiednich przysiółków. Jest tam trochę miejsc, gdzie pies może pobiegać, podczas gdy właściciel może podziwiać panoramę.
Jak się przygotować do wędrówki po tatrzańskich dolinach?
Nawet jeśli nie planujesz trekkingu w wysokich partiach Tatr, to i tak warto zadbać o odpowiednie wyposażenie. Wszystkie elementy ekwipunku na wyjazd w góry kupisz w sklepach Decathlon.Podstawą są wygodne buty do chodzenia i sportowa odzież. Sprawdzą się wygodne spodnie lub szorty, koszulka i bluza sportowa. Warto zabrać ze sobą kurtkę przeciwdeszczową na wypadek nagłej burzy. Na wędrówkę w górach ubierz się „na cebulkę”. Jeśli będzie ci zbyt ciepło, to wierzchnią warstwę zdejmiesz i schowasz w podręcznym plecaku.
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Ania Dzwonnik Michalak (@czas_na_dzwonek)
Wiesz już, gdzie leży Dolina Lejowa. Warto ją zobaczyć o każdej porze roku. Zimą jest tu dziko i pięknie, a wiosną na polankach kwitną krokusy.
Poznaj także inne doliny:
Fot. Główne: Opioła Jerzy via Wikipedia, CC BY-SA 3.0
Dolina Lejowa na mapie - przebieg szlaku i punkty orientacyjne
Dolinę Lejową mapa przedstawia jako trasę prowadzącą od wylotu doliny przy Polanie Biały Potok w głąb Tatr Zachodnich, żółtym szlakiem przez leśne odcinki i polany. Przy orientacji w terenie najważniejsze są oznaczenia szlaku, nazwy polan oraz miejsca połączenia z innymi drogami. Pozwalają ustalić położenie bez polegania wyłącznie na sygnale GPS.
Na mapie przebieg trasy najlepiej śledzić od wylotu doliny, a nie od przypadkowo wybranego punktu pośrodku. Żółta linia oznacza szlak turystyczny; jej ciągłość ułatwia rozpoznanie skrętów i rozgałęzień. W terenie należy porównywać mapę z oznakowaniem, ponieważ sam kolor szlaku nie wskazuje kierunku marszu.
Polany pomagają kontrolować postęp wędrówki. Nazwa Polana Huty Lejowe lub Polana Jaworzyna Lejowa na mapie pozwala dopasować otwartą przestrzeń widoczną między drzewami do położenia na trasie. W wyższej części doliny punktem orientacyjnym jest Niżnia Kominiarska Polana, przy której zmienia się charakter podejścia.
Poziomice pokazują ukształtowanie terenu. Linie położone blisko siebie oznaczają bardziej stromy fragment, a większe odstępy wskazują łagodniejsze nachylenie. To przydatna wskazówka przy ocenie profilu trasy, ale nie zastępuje obserwacji podłoża: korzenie, kamienie i koleiny mogą być słabo widoczne na mapie.
Przy planowaniu przejścia warto sprawdzić również, gdzie żółty szlak łączy się ze Ścieżką nad Reglami. Takie połączenie pozwala zrozumieć układ dróg w sąsiedztwie doliny i zawczasu rozpoznać kierunek dalszej wędrówki. Nazwy skrzyżowań oraz przebieg oznakowanych tras należy odczytywać razem, nie jako odrębne punkty.
Mapa papierowa lub zapisany wcześniej widok mapy mogą pomóc w orientacji, gdy telefon straci zasięg albo rozładuje się jego bateria. Warto przed wyjściem zapoznać się z układem szlaku i charakterystycznymi nazwami, a podczas marszu traktować mapę jako uzupełnienie oznaczeń w terenie. Przy pracach leśnych przebieg dostępnej drogi może wymagać bieżącej oceny.