Gerlach – szczyt Korony Europy. Dojazd, czas podejścia, szlaki

Słowacki Gerlach – w przeciwieństwie do Rysów – nie jest dostępny dla każdego. Wynika to z trudności dróg wspinaczkowych i wymogów TANAP-u (Tatrzańskiego Parku Narodowego na Słowacji). Dowiedz się więcej o najwyższym szczycie Tatr i całego łańcucha Karpat!
gerlach

Góra leży w bocznej grani Tatr Wysokich. Jako najwyższe wzniesienie Słowacji należy do Korony Europy. Jak wysoki jest Gerlach? Szczyt leży na wysokości 2655 m n.p.m. i jest jednym z 5 wybitnych wzniesień i nazwanych turni całego masywu. Zdobycie góry wymaga wspinania się z użyciem profesjonalnego sprzętu oraz asysty certyfikowanego taternika. Za najłatwiejszą drogę wspinaczkową uchodzi trasa przez Wielicką Próbę. Kolejny wariant to wejście zachodnimi zboczami na Przełęcz Tetmajera pomiędzy Gerlachem i Zadnim Gerlachem z Doliny Batyżowieckiej. Doświadczeni i pewni swoich umiejętności wspinacze wybierają Drogę Martina lub Próbę Tatarki przez Żleb Darmstädtera. Sprawdź, jak można zdobyć tę górę!

Gerlach – najwyższy szczyt Tatr, Słowacji i całych Karpat. Informacje o górze

Gerlach góra

Słowacka nazwa głównego wzniesienia to Gerlachovský štít. Polskie określenia na niekwestionowanego króla Tatr słowackich to także Gierlach albo Garłuch. To najwyższy szczyt Karpat, zaliczany do Wielkiej Korony Tatr (szczyty o wysokości powyżej 8 tys. stóp, czyli ok. 2438,4 m). Całe Tatry Wysokie mają budowę alpejską i są częścią Centralnych Karpat Zachodnich. Cały masyw Gerlacha składa się z kilku wierzchołków i skalnych turni. Najważniejsze wśród nich są:

  • główny wierzchołek na wysokości 2655 metrów nad poziomem morza;
  • Zadni Gerlach (Zadný Gerlach, 2616 m);
  • Pośredni Gerlach (Gerlachovská veža, 2642 m);
  • Mały Gerlach (Kotlový štít, 2601 m);
  • Gerlachowska Czuba (Gerlachovský zub, 2615 m).

Poszczególne wybitności i turnie oddzielone są przełęczami i tzw. przełączkami. Największa jest wspominana wcześniej Przełęcz Tetmajera, czyli Gerlachovské sedlo. Na Gerlachu znajdują się również:

  • Wyżnie Gerlachowskie Wrótka;
  • Pośrednie Gerlachowskie Wrótka;
  • Niżnie Gerlachowskie Wrótka.
Zobacz też:  Kończysty Wierch, czyli Tatry Zachodnie dla początkujących

Dlaczego szczyt zdobędziesz tylko z przewodnikiem?

Gerlach szczyt

Taternicy często pytają turystów, którzy są zainteresowani ich usługami, czy mają jakieś doświadczenie ze wspinaczką wysokogórską. Bez odpowiednich umiejętności, wyposażenia i asekuracji nie sposób wejść na szczyt Gerlacha – przynajmniej w legalny, bezpieczny sposób. Zejście wcale nie jest prostsze. Przed wyjazdem na Słowację warto sprawdzić się na Orlej Perci i drogach wspinaczkowych po polskiej stronie Tatr.

Koszt wynajęcia przewodnika wysokogórskiego z odpowiednimi uprawnieniami wynosi od 1000 zł wzwyż. To, ilu turystów może uczestniczyć w takiej wyprawie, zależy od pory roku oraz warunków w górach. Latem grupka, która chce zdobyć Gerlach, liczy maksymalnie 4 osoby (3 turystów plus międzynarodowy przewodnik – nie musi to być Słowak). Zimą i w warunkach podwyższonego zagrożenia lawinowego (np. zalegającego na wiosnę śniegu) na najwyższy szczyt Tatr i całych Karpat może wybrać się 3-osobowa grupka (2+1). Warto poważnie zastanowić się nad ubezpieczeniem, ponieważ TOPR na Słowacji (Horská záchranná služba) za każdą akcję ratowniczą pobiera opłatę. Brak polisy w razie jakiegoś wypadku stworzy szereg poważnych problemów.

Do wejścia na Gerlach potrzebujesz górskiego wyposażenia taternika

Gerlach śnieg

Sprzęt dobrej jakości znajdziesz np. w sklepach sieci Decathlon. Jakie kategorie przeglądać? Najważniejsze są:

  • obuwie trekkingowe i turystyczne;
  • kask
  • odzież turystyczna i trekkingowa;
  • impregnaty do butów i odzieży;
  • plecaki.

Pod Gerlachem przydatne będą również latarki i czołówki, urządzenia do nawigacji czy kompletna apteczka turystyczna. Niezbędny sprzęt wspinaczkowy – liny asekuracyjne, zapięcia do uprzęży – może zapewnić przewodnik górski w ramach swoich usług, ale na wejście turystyczne najlepiej zabrać własne, uprzednio przetestowane wyposażenie. Wspinacze wychodzący w wysokie Tatry zimą powinni mieć jeszcze m.in.:

  • raki;
  • czekany;
  • folię NRC;
  • osobisty zestaw lawinowy.

Śląski Dom to główny punkt wypadowy na szczyt Gerlacha. Najpopularniejsza droga wiedzie przez Dolinę Wielicką

Gerlach widok

Na Gerlach nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, zatem trudno mówić o konkretnych łącznych odległościach czy orientacyjnych czasach wejścia. Wszystko zależy od obranej drogi, warunków w danym dniu czy tempa pokonywania trudnych odcinków z ekspozycją na przepaść. Poniżej lista dróg na Gerlach z podstawowym opisem:

  1. Prawdopodobnie najczęściej uczęszczane wejście rozpoczyna się od 1-kilometrowego podejścia (ok. 35 min) zielonym szlakiem wzdłuż Wielickiego Jeziora i potoku. Kawałek za wodospadem zaczyna się podejście z Doliny Wielickiej przez Wielicką Próbę – żleb z 700-metrowym przewyższeniem.
  2. Niektórzy kontynuują wędrówkę zieloną trasą aż do Polskiego Grzebienia (słow. Poľský hrebeň), skąd wchodzą na grań (po 3,1 km i 2 h od wyjścia). Dłuższe poruszanie się szczytowymi partiami nie musi oznaczać mniejszego wysiłku.
  3. Między tymi punktami znajduje się jeszcze jedno zejście ze szlaku w stronę Gerlacha, czyli Próbę Tatarki (2,5 km, 1:30 h od schroniska/hotelu górskiego). Ścieżka przez Gipsyho ferrata należy do najtrudniejszych technicznie i najbardziej wymagających fizycznie.
  4. Z Domu Śląskiego czerwonym szlakiem (Magistralą Tatrzańską) do Batyżowieckiego Stawu (3,3 km, 2 h). Zejście z ubitej drogi na wąską ścieżkę, pierwsze poważne trudności na ok. 2000 m np.m. Wejście jest poprowadzone z Doliny Batyżowieckiej przez Batyżowiecką Próbę, która w dolnej części wspinaczki na Gerlach ma kilka różnych wariantów.
  5. Droga Martina/Martinka – graniowa droga wspinaczkowa. Martinovka prowadzi przez zachodnią ścianę masywu. Zapewnia niesamowite widoki, ale raczej nie ma czasu na ich podziwianie – to wariant o wysokiej skali trudności, przeznaczony dla doświadczonych wspinaczy.
Zobacz też:  Musała, czyli najwyższy szczyt Bułgarii

Gerlach to najwyższy szczyt Tatr, ale naukowcy wcale nie wiedzieli tego od początku. Przez wiele lat to miano należało do Łominicy/Łomnickiego Szczytu (2634 m n.p.m.). Dopiero dokładniejsze pomiary pozwoliły wyprostować poważną pomyłkę. Jeśli podczas wejścia na najwyższą górę Słowacji będziesz zachowywać się jak pierwsi badacze (niedostateczna rzetelność, brak odpowiedniego sprzętu) – twoja pomyłka będzie miała znacznie poważniejsze konsekwencje.


Może Cię także zainteresować:
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Politykę Prywatności oraz obowiązują Warunki Korzystania z Usługi.

Zobacz też