Szpiglasowy Wierch – czy to cel dla każdego? Opis szlaku z Doliny Pięciu Stawów Polskich przez Szpiglasową Przełęcz

Szpiglasowy Wierch to popularny cel turystów, którzy przyjeżdżają w Tatry. Prowadzące tam szlaki stanowią wyzwanie, ale też nie są na tyle trudne, by rezygnować ze wspinaczki. Do tego panorama, jaka rozciąga się ze szczytu, zapiera dech w piersiach.
szpiglasowy wierch

Szlaki, które prowadzą przez Tatry Wysokie, są najbardziej lubiane przez osoby, spędzające urlop w Zakopanem oraz okolicach. Piękne widoki i możliwość obcowania z górską przyrodą stanowią główny powód dość dużego natężenia ruchu na trasach. Właśnie z tego powodu wędrówka na Szpiglasowy Wierch to naprawdę ciekawa perspektywa dla osób gotowych na podniesienie sobie poprzeczki. Czy zatem jest to cel dla każdego?

Co trzeba wiedzieć o Szpiglasowym Wierchu (2172 m n.p.m.)?

Szpiglasowy Wierch znajduje się w głównej grani Tatr i wznosi się na wysokość 2172 m n.p.m. Stanowi zwornik dla trzech grani:

  • Szpiglasowej Grani, która biegnie do Wrót Chałubińskiego,
  • Liptowskich Murów, prowadzących do Gładkiej Przełęczy;
  • nienazwanej północno-wschodniej grani.

Od wierzchołka są oddzielone przełęczami (Wyżnią Liptowską Ławką, Wyżnimi Szpiglasowymi Wrótkami oraz Szpiglasową Przełęczą). Zbocza masywu opadają do tatrzańskich dolin. Najsłynniejszą jest Dolina Pięciu Stawów Polskich, ale ściany sięgają także do Dolinki za Mnichem i Doliny Ciemnosmerczyńskiej, a także słowackiej strony. Przez wierzchołek góry biegnie bowiem granica państwowa.

Szpiglasowy Wierch – skąd nazwa?

Nazwa pochodzi z języka niemieckiego od tzw. szpiglasu, czyli antymonitu. Jest to ruda, którą kiedyś powszechnie wydobywano w Tatrach. Sztolnie znajdowały się zarówno na Szpiglasowym Wierchu, jak i na przełęczy. Dawne kopalnie można zobaczyć także w innych miejscach Tatrzańskiego Parku Narodowego. Nazwa Szpiglasu upowszechniła się dopiero na początku lat 50. XX wieku. Wcześniejsze określenie góry to między innymi Hruby (Gruby) Wierch.

Szpiglasowy Wierch – opis szlaku z Doliny Pięciu Stawów Polskich

Szlak na Szpiglasowy Wierch z Doliny Pięciu Stawów Polskich to propozycja dla osób, które mają już doświadczenie w górach. Na pewno nie powinna być to pierwsza wycieczka – warto już wcześniej zdobyć jakieś obycie z Tatrami – szlak odradza się również turystom zmagającym się z dużym lękiem wysokości. Jednak pierwszy etap, jakim jest dotarcie do schroniska przy Pięciu Stawach, nadaje się nawet dla początkujących.

Trasa do Doliny Pięciu Stawów Polskich

Szlak rozpoczyna się na parkingu w Palenicy Białczańskiej. Można tam dojechać busem z Zakopanego (należy wybierać te, które mają tabliczkę „Morskie Oko”) albo własnym samochodem. W takim wypadku konieczna jest wcześniejsza rezerwacja miejsca parkingowego, dokonywana tylko online. Po zakupieniu biletu wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego turyści wchodzą na czerwony szlak wiodący do Morskiego Oka. Za kasami zaczyna się też niebieski szlak, który biegnie na Rusinową Polanę.

Popularna ceprostrada ciągnie się przez osiem kilometrów i niezależnie od pory roku jest zatłoczona. Wędrówka nią kończy się jednak przy Wodogrzmotach Mickiewicza, gdzie należy wybrać zielony szlak. Po przekroczeniu potoku przed wędrowcami otwiera się Dolina Roztoki, nad którą góruje Opalony Wierch i Wołoszyn. Warto również zatrzymać się przy największym w Tatrach wodospadzie Wielka Siklawa. Czas przejścia do Pięciu Stawów wynosi jakieś trzy godziny. W połowie tej drogi od zielonego odbija czarny szlak – obie te trasy doprowadzą do celu.

Szlak do schroniska na Szpiglasowy Wierch

Po kilku godzinach pieszej wędrówki trzeba trochę odpocząć, a schronisko w Pięciu Stawach doskonale się do tego nadaje. Warto znaleźć czas na obejrzenie słynnych 5 stawów:

  • Wielkiego Stawu,
  • Czarnego Stawu,
  • Zadniego Stawu,
  • Małego Stawu;
  • Przedniego Stawu.

Okresowo pojawia się też Wole Oko, ale właśnie z powodu niestałego charakteru nie został ujęty w nazwie. Z doliny należy wyjść niebieskim szlakiem. Po drodze znajdują się wejścia na inne trasy – między innymi żółty szlak na Krzyżne oraz czarny na Kozi Wierch. Niebieskimi znakami należy iść aż do tablicy Bronikowskiego, gdzie skręcamy w lewo. Żółte znaki będą kierować na Szpiglasową Przełęcz. Cel osiąga się mniej więcej po półtorej godzinie, trzeba też pamiętać, że na podejściu do Szpiglasowej Przełęczy znajdują się łańcuchy. Stamtąd już tylko kwadrans ścieżką, która prowadzi zakosami na szczyt Szpiglasowego Wierchu. Z wierzchołka rozciąga się widok na grań Orlej Perci, Świnicę, Rysy, Koprowy Wierch, Tatry Zachodnie oraz Dolinę Rybiego Potoku. Zejście ze szczytu można zaplanować trasą do Morskiego Oka.

Trudności na szlaku – na to trzeba uważać

Szpiglasowa Przełęcz rozdziela Szpiglasowy Wierch od Miedzianej i właśnie tam turyści napotykają największą trudność w postaci łańcuchów. Warto pamiętać, że mimo ich obecności szlak na przełęcz nadal jest dość wygodny, a ci bardziej doświadczeni pokonują go bez korzystania z tego wsparcia. Nie można się ich bać, zwłaszcza gdy ktoś planuje wyprawy na o wiele trudniejsze trasy. Łańcuchy na części szlaku na Szpiglasową Przełęcz przydają się wtedy, gdy pogarszają się warunki pogodowe. Amatorzy zimowych wędrówek po górach powinni odpuścić sobie Szpiglasy. O tej porze roku występuje tam duże zagrożenie lawinowe – były przypadki śmierci pod zwałami śniegu. Na trasie może on zalegać nawet w czerwcu, co również trzeba wziąć pod uwagę podczas planowania wyprawy.

Jak dojść do Szpiglasowego Wierchu znad Morskiego Oka? Opis trasy

Alternatywną drogą na Szpiglasowy Wierch jest ścieżka, która biegnie od Morskiego Oka. Czerwona trasa prowadzi asfaltem od Palenicy Białczańskiej aż do schroniska, a przejście zajmuje dwie godziny. Ten fragment szlaku jest dość nudny i pokonuje się go w tłumie innych pieszych, którzy chcą zrobić sobie zdjęcie nad Morskim Okiem. Trasa, która wiedzie na Szpiglasy, zaczyna się przed schroniskiem. Należy skręcić w prawo, wybierając żółty szlak do Pięciu Stawów. Aż do podejścia na Przełęcz Szpiglasową trasa biegnie szeroką ścieżką, która została sztucznie stworzona w latach 30. XX wieku. Brak wyzwań rekompensują piękne widoki na Tatry. Na początku Doliny za Mnichem rozpoczyna się czerwony szlak do Wrót Chałubińskiego – można w ten sposób urozmaicić wycieczkę. Po osiągnięciu przełęczy warto poświęcić piętnaście minut na to, by stanąć na szczycie Szpiglasowego Wierchu. Aby nie wracać tą samą trasą, można zejść do Doliny Pięciu Stawów i stamtąd przez Dolinę Roztoki wrócić na parking w Palenicy.

Wycieczka w Tatry Wysokie – potrzebne akcesoria

Każda wycieczka w góry wymaga od turystów dobrego przygotowania. Na kamienistych szlach łatwo jest o kontuzję, a najczęściej obserwuje się skręcenie kostki. Można temu zapobiec, kupując dobre buty trekkingowe. Poza tym warto zaopatrzyć się odzież trekkingową, która bardzo dobrze się sprawdza przy kapryśnej górskiej aurze. Wykonana z odpowiednich materiałów zabezpiecza zarówno przed chłodem, jak i przed upałem. Wszystkie potrzebne w górach rzeczy, dostępne są w sklepach Decathlon. Można tam kupić również inne akcesoria, które okażą się przydatne w trakcie dłuższej wycieczki:

  • kijki trekkingowe;
  • apteczka turystyczna;
  • plecak turystyczny;
  • przeciwsłoneczne okulary turystyczne;
  • latarka czołówka;
  • akcesoria turystyczne, takie jak powerbank.

Wyprawa na Szpiglasowy Wierch, chociaż nie jest trudna, wymaga dobrej kondycji. Należy poświęcić na nią cały dzień, dlatego warto pamiętać, by na szlaki wychodzić jak najwcześniej. Niektórzy wybierają wczesne godziny poranne (latem kasy biletowe czynne są od 5:00, bilet na teren TPN można kupić także online). To dobry system zwłaszcza wtedy, kiedy wybrana trasa cieszy się największym zainteresowaniem. Tak jest właśnie w przypadku szlaku na Szpiglasowy Wierch.

Źródło zdjęcia: Jerzy Opioła via wikipedia, CC BY-SA 3.0


Może Cię także zainteresować:
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Politykę Prywatności oraz obowiązują Warunki Korzystania z Usługi.

Zobacz też